Hosting to udostępnianie przez dostawcę usług internetowych zasobów serwerowni.
Innymi słowy, polega to na zarezerwowaniu określonej objętości dysku twardego, maksymalnej ilości danych do przesłania przez łącza internetowe serwerowni, usług obsługiwanych przez serwerownię, maksymalnego stopnia obciążenia serwerowni przez usługi.

Dobry dostawca powinien się zatem troszczyć o dobry stan techniczny zarówno dysków jak i innych podzespołów koniecznych do prawidłowego funkcjonowania serwera, dobry stan techniczny połączenia z Internetem, ochronę danych dotyczących klientów i ich kont, ochronę serwerów oraz znajdujących się na nich kont przed różnego typu atakami poprzez Internet, maksymalnie pełną, szybką i stałą dostępność do przechowywanych zasobów przez Internet.

W Internecie można znaleźć darmowe usługi hostingowe. Hosting taki może posiadać wiele ograniczeń ograniczenia związane z maksymalnym miesięcznym transferem, przestrzenią dyskową, brak dostępu do baz danych, brak obsługi języków skryptowych, reklamy na stronie umieszczane przez dostawcę, otrzymywanie reklamowych wiadomości drogą elektroniczną.

Idea internetu mobilnego jest umożliwienie dostępu do serwisów WWW z poziomu urządzeń przenośnych. Internet mobilny jest medium łączącym elastyczność Internetu i dostępności telefonów komórkowych.Z technologicznego punktu widzenia mobile web dziś to głównie serwisy WWW przystosowane do oglądania na przeglądarkach w urządzeniach mobilnych.

Najważniejsze zalety Internetu mobilnego to możliwość dostępu do informacji wszędzie gdzie posiadamy z sobą telefon, zasięg Internetu mobilnego już teraz jest dwa razy większy niż zasięg Internetu klasycznego. Dziś 1/3 ludzi na Ziemi ma dostęp do Internetu mobilnego. Przed rokiem 2010 prawdopodobnie połowa ludzi na ziemi będzie mieć dostęp do Internetu mobilnego. Zaletą interentu mobilnego jest również zwiększenie funkcjonalności serwisów WWW poprzez możliwości związane z nawigowaniem głosowym, zarządzaniem kontaktami, lokalizacją, zarówno poprzez GPS jak i stacje bazowe i usługi operatorów.

Społeczeństwo informacyjne to termin określa się społeczeństwo, w którym towarem staje się informacja traktowana jako szczególne dobro niematerialne, równoważne lub cenniejsze nawet od dóbr materialnych. Przewiduje się rozwój usług związanych z 3P.

Termin został wprowadzony w 1963 roku przez Japończyka T. Umesao.

Teorie rozwoju społecznego tłumaczą społeczeństwo informacyjne jako kolejny etap rozwoju społecznego, po społeczeństwie przemysłowym. Nazywane jest również mianem społeczeństwa post nowoczesnego, ponowoczesnego lub poprzemysłowego.

Cechy charakterystyczne takiego społeczeństwa to wysoko rozwinięty sektor usług, przede wszystkim sektor usług nowoczesnych, a więc w szczególności bankowość, finanse, telekomunikacja, informatyka, badania i rozwój oraz zarządzanie, w niektórych krajach w tym sektorze pracuje przeszło 80% zawodowo czynnej ludności, przy czym sektor usług tradycyjnych przekracza nieznacznie 10%, gospodarka oparta na wiedzy, wysoki poziom skolaryzacji społeczeństwa, wysoki poziom alfabetyzmu funkcjonalnego w społeczeństwie, postępujący proces decentralizacji społeczeństwa, renesans społeczności lokalnej, urozmaicanie życia społecznego.

Zooniverse to serwis internetowy grupujący obywatelskie projekty naukowe, dzięki którym każdy internauta może brać udział w badaniach naukowych. Zooniverse rozpoczął się od projektu Galaxy Zoo, który został uruchomiony w lipcu 2007. Po sukcesie naukowym rozpoczęto planowanie i uruchamianie kolejnych projektów.

Projekty Zooniverse to Planet Hunters, The Milky Way Project, Moon Zoo, Galaxy Zoo: Hubble, Solar Stormwatch, który polega na identyfikowaniu burz i rozbłysków słonecznych oraz określaniu ich kierunku. Ta wiedza może się przysłużyć astronautom w określaniu zagrożeń związanych z promieniowaniem słonecznym. Przy okazji możemy też dokonać ważnego, naukowego odkrycia. Pozostałe projekty to Galaxy Zoo: Mergers, Galaxy Zoo: Supernovae, New Horizons: Ice Hunters, Old Weather i Ancient Lives.

Wszystkie z projektów wykorzystują możliwości internetu.

Udział internautów w badaniach naukowych wspiera projekty badawcze opracowane przez astronomów, a które wymaga udziału dużej liczby uczestników.

Spam jest szkodliwy z kilku przyczyn. Po pierwsze – powoduje zatykanie się łączy i blokuje miejsce na twardych dyskach. Po drugie – przetworzenie spamu zabiera czas serwerom, spowalniając ich działanie. Poza tym powoduje również stratę czasu poszczególnych użytkowników Internetu, bo muszą oni czytać i kasować niepotrzebne wiadomości. Utrudnia czytanie „normalnej” poczty i stwarza ryzyko jej utraty lub niezauważenia. Zwiększa w ten sposób koszty pracy osób zawodowo korzystających z poczty elektronicznej.

Szkodliwość spamu objawia się również w narażaniu operatorów internetowych i użytkowników na dodatkowe koszty ponoszone na przeciwdziałanie pladze. Spam jest również jest formą wyłudzenia, ponieważ jest metodą przerzucenia kosztów promocji na operatorów internetowych i odbiorców korespondencji.

Spam narusza prywatność i bezpieczeństwo odbiorców, ponieważ często zawiera treści, których nie życzyliby sobie oglądać, np. obraźliwe, pornograficzne, nieodpowiednie dla dzieci. Bardzo często wiąże się często z różnego rodzaju wirusami i innymi złośliwymi programami.

Łańcuszki internetowe to charakterystyczna wersja spamu, która szerzy się po internecie. Jej główną cechą jest zawarte w treści polecenie lub prośba o rozesłanie tej wiadomości do jak największej liczby odbiorców. Głównym powodem, dla którego łańcuszki są szkodliwe, jest fakt, że w większości przypadków są one nieprawdziwe. Są to efekty wygłupów lub bardzo niskich lotów dowcipów.

Można wyróżnić kilka podstawowych typów łańcuszków. Pierwszy typ to prośba o pomoc pewnej osobie, zwykle choremu dziecku. Najczęściej łańcuszek taki mówi o rzekomej drobnej kwocie przeznaczanej przez duże firmy na opisany cel za każde przesłanie łańcuszka dalej. Może to być także apel o dostarczenie konkretnej grupy krwi lub bezpośrednie wsparcie finansowe.

Drugi typ to łańcuszek szczęścia. Wiadomość wróżąca wielkie szczęście w nagrodę za przesłanie jej do określonej liczby osób, oraz pecha osobom, które wiadomość zignorują. Trzeci typ łańcuszka to coś za darmo. Wiadomości obiecujące nagrody za rozpowszechnianie łańcuszka. Wyróżniamy jeszcze zawiadomienie o jakimś wydarzeniu, zachęta do rozesłania go dalej, ostrzeżenie o groźnym wirusie komputerowym oraz łańcuszki humorystyczne.

Dla usług interaktywnych takich jak IRC, komunikatory, czaty, fora dyskusyjne na stronach stosujemy się do następujących zakazów i nakazów netykiety. Jest to zakaz floodowania, nakaz zapoznania się z FAQ danego kanału/forum/czatu i przestrzeganie zawartych tam zasad szczegółowych, zakaz nagabywania osób, które sobie tego nie życzą.

Co się tyczy pisania to są specjalne zasady. Niektóre odnoszą się do znaków diakrytycznych – użytkownicy niektórych kanałów IRC nie życzą sobie używania polskich liter, natomiast na forach internetowych pisanie bez polskich znaków diakrytycznych bywa źle widziane. Zasadą jest korzystanie z różnych języków na kanałach wielonarodowościowych, zakaz ciągłego pisania wielkimi literami lub pisania naprzemiennie wielkich i małych liter.

Istnieje za to nakaz używania emotikon z rozwagą, które mają być dodatkiem do tekstu, a nie główną treścią.

W dyskusjach, zwłaszcza w Usenecie i na forach internetowych zwracamy się po nicku lub imieniu jeśli rozmówca wyraża na to zgodę.

Zalecenia netykiety dla grup i list dyskusyjnych są to: zakaz pisania wulgaryzmów, zakaz spamowania, zakaz wysyłania tzw. „łańcuszków szczęścia”. Do zaleceń netykiety należy nakaz zapoznania się z wykazem FAQ przed zadaniem pytania i stosowanie się do reguł pisania obowiązujących w danej grupie. Chodzi o sposób kodowania polskich liter, zasad cytowania, możliwości wysyłania wiadomości formatowanych w HTML-u, możliwości dołączania plików binarnych, co zwykle jest szczegółowo opisane w FAQ danej grupy.

Mamy jeszcze zakaz nadmiernego cross-postowania czyli wysyłania e-maili lub postów do kilku grup naraz, zakaz wysyłania listów do wielu osób naraz z jawnymi adresami poczty elektronicznej, zakaz pisania nie na temat.

Netykieta formułuje jeszcze zakaz pisania kilka razy z rzędu, co szczególnie restrykcyjnie używane ejst na forach posiadających funkcję edycji postu, zakaz odpowiadania nad cytowanym fragmentem i zakaz pisania wiadomości wielkimi literami.

Przystosowanie serwisu www do wersji mobilnej następuje w kilku obszarach.

Po pierwsze liczy się koszt. Jest on bardzo często użytkownicy mobilni są rozliczani za pobrane dane. Należy minimalizować koszty na jakie ich narażamy poprzez lekki layout serwisu. Po drugie szybkość działania, a więc dostęp mobilny odbywa się zazwyczaj wolniej niż na popularnych łączach szerokopasmowych. Należy zastosować techniki umożliwiające minimalizację opóźnień.

Konieczna jest dobra nawigacja. Jest to charakterystyka urządzeń mobilnych wymaga zupełnie innego zaprojektowania. Należy brać pod uwagę małe wymiary wyświetlacza, pracę w ciężkich warunkach, możliwość wystąpienia nawigacji z klawiatury lub ekranu dotykowego oraz wiele innych czynników.

Następna ważna cecha to poprawne działanie, bo urządzenia mobilne nie wykształciły jeszcze spójnego standardu technologicznego. Należy dopasowywać serwowane dane w zależności od wykrytej przeglądarki w urządzeniu. Należy też przeprowadzić testy serwisu w najpopularniejszych urządzeniach. Liczy się również kontekst – potrzeby użytkowników mobilnych są diametralnie różne od potrzeb użytkowników klasycznych.

Strona mobilna to strona internetowa, która przystosowana jest do wyświetlania na różnorodnych urządzeniach mobilnych mogących komunikować się z globalną siecią za pomocą własnych protokołów bezprzewodowych. Urządzeniami tymi mogą być telefony komórkowe, smartfony czy palmtopy. Strony mobilne są zazwyczaj uzupełnieniem „zwykłych” stron internetowych.

Jak wygląda strona mobilna? To strona internetowa brak zbędnych grafik, w uproszczonym stylu, bezszeryfowe czcionki, brak kursywy, linki rozmieszczone w kilku rzędach lub pionowo, najważniejsze informacje należy umieścić w górnej części strony, bardzo ważne jest oddzielenie stylów od kodu [HTML] – pozwoli to użytkownikom na uniknięcie konieczności podwójnego pobierania danych, a stronę najlepiej umieścić na odrębnej, specjalnie przystosowanej do treści mobilnych domenie lub subdomenie. Początkowo strony mobilne były tworzone w protokole WAP, który odszedł w zapomnienie wraz z pojawieniem się telefonów komórkowych.